Geguritan (Puisi Jawa)

Nelayan

prau kang diombang-ambingake ombak segara
praune nelayan golek iwak, ngupaya upa
nglabuhi urip ing donya

lakune prau wis ora jejeg maneh

ombake banter
praune oling nanging ora nggoling

nelayan kuwi ora wedi
amarga angin lan ombak segara kuwi
wis dadi kancane saben dinane

uripe wis disumendhekake ana segara
urip lan pati ngono wis pinesthi
marang Gusti, kandhane
nelayan kuwi

Angin Sumilir

angin asumilir ing kampungku
ana antarane godhong-godhong tebu
gemrisik adhuh isise, adhuh segere
dene srengenge abang mbranang
saka kulon katon nyenengake

angina asumilir ing kampungku sore iki
nggawa layangan mumbul dhuwur
kaya dene nggawa angen-angenku
melu mumbul ing tawang
nggayuh lintang-lintang

angina asumilir ing kampungku sore iki
ngajak bocah-bocah ngundha layangan
dhuwureng luwihi angen-angene
ngluwihi impene ing wengi
sabanjure

Pungkasane Taun Iki

swara-swara trompet
kang cemrowet ing malem taun baru
kaya dene swara njerit, ndadekake
kuping ku pengin dakjahit
amarga swarane kaya setan
mbrebegi talingan

pungkasane taun
apa ndadekake wong-wong terus lali
marang dina kang wis wengi

ana pungkasane taun iki
apa ora luwih becik
ana omah wae utawa ana mesjid
memuji marang Gusti